The problem
In 2016 concludeerde Greenpeace Nederland, Van Bekkem, Van Geelen, Van Huissteden, en Kodde al in het onderzoek Bijensterfte in het schap, dat van alle bijen, vlinders en kevers 40% bedreigd wordt met uitsterven. Belangrijke oorzaken die hierbij genoemd worden zijn pesticiden gebruik, ziektes en parasieten, het verdwijnen van voedsel (bloemen) door verandering en intensivering van landgebruik, en klimaatverandering.

Een van de grootste veroorzakers is dus het voedseltekort oftewel het gebrek aan stuifmeel en nectar in agrarische landschappen. Greenpeace Nederland et al. (2016) concluderen in recent onderzoek dat van de 357 wilde bijensoorten zich er 256 voeden met stuifmeel van bloemen. Ook blijkt uit het onderzoek dat bijen hun stuifmeel uit specifieke bloemen halen, wetenschappers onderzochten hoeveel van deze specifieke bloemen er nog waren. Hun conclusie: deze specifieke bloemen verdwijnen uit agrarische landschappen en dit is de belangrijkste oorzaak van de achteruitgang van wilde bijen in Nederland. Je zou dus kunnen zeggen dat een tekort aan voedsel de belangrijkste veroorzaker van de bijenproblematiek is. Dit komt door een gebrek aan biodiversiteit, niet alleen in ons land, maar bijna in de hele EU.
De bloemen die de bijen zo hard nodig hebben verdwijnen steeds meer, als we kijken naar Nederland van bovenaf op bijvoorbeeld Google Street view, zie je een lappenland van groen en beige. Allemaal gewassen en weilanden, weinig bloemen. Greenpeace et al. (2013) stellen als oorzaken van het voedsel te kort voor de bijen: de landbouw en zijn diversiteit hierin, maar ook de verstedelijking. De landbouw is eentonig, grote velden van de zelfde gewassen. Hier gaat de bij nooit al haar voedingstoffen kunnen halen, als er al voedingstoffen zijn te halen. Er zijn ook genoeg open vlaktes, weilanden, hier kan de bij helemaal niks mee. Ook hier kunnen ze geen voedsel vinden. En dan de verstedelijking; de verstedelijking heeft natuurlijk veel plek van onze natuur ingenomen. Maar sterk genoeg is dit nog een van de weinige plekken waar bijen enigszins wat voedsel kunnen vinden. Denk hierbij aan bloemenperkjes, en tuintjes van mensen die bijvoorbeeld vol geraniums staan. Het probleem hierbij is, de bijen vinden hier geen vestiging, er is te weinig nestelgelegenheid.

Januari 2018 kwam de rijksoverheid met de Nationale Bijenstrategie. Hierin concludeerde ze dat bijen twee essentiële levensbehoeftes missen in ons huidige landschap, dat is zoals hierboven al eerder genoemd; voedsel en daarnaast nestelgelegenheid. De strategie van de Rijksoverheid heet dan ook; “Bed and breakfast for bees”. Er is een schaarste aan nestelplekjes doordat onze omgeving steeds “schoner” wordt, onze tuinen worden bestraat, dode bladeren en plantenresten opgeruimd en rommelhoekjes verdwijnen. Juist dit zijn plekjes waar bijen zich thuis voelen en nestelen.
Geïnterviewde Jaap Molenaar, voorzitter van de Nederlandse Bijenstichting, beaamt dit probleem en zegt hierbij dat het grootste probleem ligt aan een schaarste aan open vlaktes (zie Bijlage 1). Want 60-70% van de bij soorten nestelt en broedt in de grond. Er zijn simpelweg bijna geen open en vooral onbewerkte, en ongestoorde vlaktes meer te vinden.
Door de schaarste aan nestelgelegenheid, kunnen bijen zich niet voortplanten. Ze leggen de eitjes namelijk in de nestjes, ook groeien hier de larven op, en wordt er hier voedsel verzameld, en in sommige gevallen zelfs honing gemaakt. Een nestelgelegenheid is dus van groot belang voor de groei en het behouden van bijenpopulaties. (EIS Kenniscentrum Insecten, z.d.) Naast een tekort aan nestelgelegenheid is ook het besproeien van onze groentes en gewassen een groot probleem.

Wikipedia-bijdragers (2019) schrijft dat Pesticiden chemische bestrijdingsmiddelen zijn, het zijn stoffen die worden gebruikt om ziektes, plagen en onkruid te bestrijden in de landbouw. Het is algemeen bekend dat pesticiden schadelijk kunnen zijn voor milieu en kunnen zelfs schadelijk zijn voor de volksgezondheid. De chemische bestrijdingsmiddelen zijn niet goed afbreekbaar, hierdoor kunnen planten- en diersoorten in hun voortbestaan bedreigd worden. Dit is dus ook het geval bij de bij en vele andere bestuivers.
Uit onderzoek van (Greenpeace et al., 2013) blijkt dat de insecticiden, dit is een soort chemisch bestrijdingsmiddel, speciaal zijn gemaakt om insecten te doden, het grootste directe risico vormt voor de bestuivers.  De negatieve effecten van de insecticiden op de bijen zijn divers en grootschalig, de tot nu toe waargenomen effecten zijn zowel op individueel, als op kolonie niveau schadelijk voor de gezondheid van de bestuivers.
Kortom....
De bijen sterven uit en belangrijke oorzaken hiervan zijn pesticidengebruik, het verdwijnen van voedsel (bloemen) door verandering en intensivering van landgebruik, en de verdwijning van nestelgelegenheid.
Een van de grootste veroorzakers is dus het voedseltekort oftewel het gebrek aan stuifmeel en nectar in agrarische landschappen. Dit komt door het verdwijnen van bloemen uit agrarische landschappen en dit is de belangrijkste oorzaak van de achteruitgang van wilde bijen in Nederland.
Hiernaast is er een schaarste aan nestelgelegenheid doordat onze omgeving steeds “schoner” wordt. Door de schaarste aan nestelgelegenheid, kunnen bijen zich niet voortplanten. Een nestelgelegenheid is dus van groot belang voor de groei en het behoud van bijenpopulaties.
Misschien wel een van de grootschaligste problemen is het pesticiden oftewel chemische bestrijdingsmiddelen gebruik. Deze bestrijdingsmiddelen vormen het grootste directe risico voor de bestuivers. De negatieve effecten van de pesticiden op de bijen zijn divers en grootschalig, de tot nu toe waargenomen effecten zijn zowel op individueel, als op kolonie niveau schadelijk voor de gezondheid van de bestuivers. En hebben vaak de dood of mutatie als gevolg.